Iedereen kent het: keuzes.
Je hebt makkelijke keuzes, moeilijke keuzes en onmogelijke keuzes.
Onmogelijke keuzes, daar heb ik momenteel last van.
Stel je even voor: je hebt team A en team B. Je houdt evenveel van team A als van team B, alleen je houdt op een andere manier van ze. Team A is namelijk degene waar je een relatie mee hebt en team B is je vriendengroep.
Stel je dan het volgende ook even voor: je staat op een kruising. Als je links gaat, naar team A, is team B teleurgesteld. Maar ga je rechts, naar team B, dan is team A teleurgesteld.
En rechtdoor? Kon je maar rechtdoor.
Kon ik maar rechtdoor. Ik dacht dat ik het wel zou kunnen: een relatie met mijn vrienden combineren. Ik durf de keuze niet te maken. Ik wil niet links, maar ook niet rechts. En waarom?
Omdat ik inderdaad bang ben voor de negatieve gevolgen van mijn keuze. Want die zijn er. Ik zal altijd mensen teleurstellen.
En misschien kan ik toch rechtdoor. Stiekem hoop ik dat ik beide teams tevreden kan houden.
Ik houd namelijk gewoon van ze. Van beiden evenveel, en dat ga ik niet weggooien door een foute keuze.
En dus blijf ik op de kruising staan. Ik zal blijven proberen om het te combineren, ik zal proberen om zo vaak mogelijk bij team A als bij team B te zijn. Ik hoop dat ze daar begrip voor hebben. Ik kan mezelf helaas niet in tweeën delen, maar ik zal er álles voor doen om te zorgen dat iedereen tevreden is.
Gewoon, omdat ik niet ga kiezen tussen team A en team B. Dat is namelijk een onmogelijke keuze.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten