De NS is winterklaar

"Dit jaar zijn we winterklaar!"

Hoe vaak heb ik dat wel niet gehoord. 

Ha-ha, de NS is klaar voor de winter. Laat me niet lachen. Het ging wel even goed hoor, dat moet ik ze meegeven. Maar afgelopen weekend was een drama met hoofdletter D. Werkelijk waar. 

Ik check nog netjes voor mijn vertrek naar mijn vriendje ns.nl voor eventuele vertragingen, maar nee, de intercity naar Utrecht zou gewoon rijden en ik zou om 19u52 in Alphen a/d Rijn zijn. Prima, dacht ik nog en ik ging op weg. 

Guess what: kom ik aan op Eindhoven Centraal: weg intercity naar Utrecht. En als ik het informatiebord moest geloven kwam er voorlopig ook even geen intercity meer. 

Zoals de mensen die me kennen wel al verwacht hadden raakte ik even lichtelijk in paniek, maar ik raapte mezelf weer bijeen en ging op zoek naar een NS-medewerker. Even gevraagd hoe ik nu in Alphen a/d Rijn moest komen. Toen werd het natuurlijk helemaal mooi: werd even flink te kakken gezet door de NS-medewerker. Mevrouw beweerde namelijk dat ik niet goed had gekeken op ns.nl en dat ik al lang had moeten weten dat er geen intercity's naar Utrecht reden. Juist ja, ik verzin zeker dat er om 18.17u een intercity vertrekt naar Utrecht Centraal. En toen begon ze ook nog moeilijk te doen over sneeuw. En ik maar denken dat de NS winterklaar was. Uiteindelijk wist mevrouw de NS-medewerker me dan toch te vertellen dat ik met een stoptrein naar Utrecht moest. Nou, dat is pas een feest, dan doe je er dus lekker 1 uur en 15 minuten over. Met de woorden: "Op Utrecht moet je dan maar zien hoe je in Alphen a/d Rijn komt" liep ze weer weg. Tot zover de klantvriendelijkheid van de NS. 

Dus ik in een overvolle stoptrein naar Utrecht. Vre-se-lijk. Werkelijk vreselijk. Het was abnormaal druk, het rook naar natgesneeuwde mensen, er zat een jengelend kind in de coupé en om het allemaal nog net wat erger te maken: ik zat achteruit. Ik was ontzettend blij toen we eindelijk in Utrecht aankwamen.
In Utrecht ging het natuurlijk gewoon vrolijk verder met treinen die niet meer reden. Tot mijn verbazing reed er nog een intercity naar Alphen a/d Rijn. Ik was blij, het zou toch allemaal nog goed gaan komen deze avond. Het tegendeel bleek waar: nog voordat ik op het perron was gearriveerd werd er omgeroepen dat er een wisselstoring was tussen Bodegraven en Alphen a/d Rijn. Natuurlijk.
Daar ging ik weer: naar het grote informatiebord. Helaas werd niemand daar wijzer van: de sporen, vertrektijden en eindbestemmingen veranderden continu. Handig.
Dan maar op zoek naar een NS-medewerker, hopend dat deze wat aardiger zou zijn dan de medewerker op Eindhoven Centraal. Het ging niet van harte, maar ik werd toch zonder snauwen naar het juiste perron gewezen. Alsof ik er iets aan kan doen dat er sneeuw uit de lucht valt.
En daar gingen we weer, met honderden in de trein richting Den Haag Centraal. Ik had inmiddels al overlegd met vriendlief dat ik naar Boskoop zou gaan en hij zou me daar dan oppikken. Wat bleek: ik zou precies de trein van Gouda naar Boskoop missen.
Inmiddels was ik in gesprek geraakt met een oudere dame, en toen ze hoorde dat ik pas om God mag weten hoe laat in Boskoop zou zijn bood ze me haar strippenkaart aan zodat ik met de bus kon. Echt zo lief van haar, wist even niet wat ik moet zeggen. Uiteindelijk kwamen we, weer met vertraging waar inmiddels geen mens meer van stond te kijken, aan in Gouda. De strippenkaart had ik niet meer nodig, ik zou de eerstvolgende trein naar Boskoop nemen. Op Gouda Centraal heb ik nog even kou staan lijden met een paar mensen en eindelijk, na vier uur reizen en kou lijden arriveerde ik met bevroren voeten in Boskoop.

De NS is winterklaar. Het is maar goed dat ze dat zelf geloven. Ik houd voortaan nog wel even rekening met vertragingen van minimaal 60 minuten als er weer drie sneeuwvlokken uit de lucht vallen.