Iedereen heeft het: irritaties. Je kunt je mateloos ergeren aan trekjes die mensen hebben, aan de manier waarop mensen praten, lachen of eten. Of je kunt je, net zoals ik, totaal ergeren aan álles van bepaalde personen. Nu erger ik me ongelofelijk snel aan mensen, vooral als ik ze al niet mag. Dat ligt aan mij, want ik ben gewoon een moeilijk persoon.
Ik kan me er namelijk mateloos aan ergeren als alles langzaam moet. Langzame humor hebben, langzaam praten, lopen, eten.. Gewoon langzaam zijn. Ik kan toch geen gesprek voeren met iemand die er een half uur over doet om uit te leggen dat hij gisteren maar liefst een half uur vertraging had met het OV? Ik hoef niet elke minuut tot in detail te bespreken: come to the fucking point. Doet me denken aan een opmerking van Kelly: "Misschien is 'ie niet van Tempo Team." I don't fucking care, gewoon gas erop en gáán. Ik heb altijd de neiging om dat soort mensen even wat peper in hun kont te duwen, wie weet helpt dat echt.
En wat dacht je van mensen die menen dat ze alles beter weten? Mensen die overal commentaar op hebben zonder dat ze überhaupt enig recht hebben om er commentaar op te hebben. En dan nog via de mail ook. Dat soort mensen haalt echt het bloed onder m'n nagels vandaan. Vre-se-lijk. Dat zijn ook de mensen die overal een mening over hebben en die koste wat kost de rest van de wereld die mening over wil brengen. Ga de politiek in of zo als je denkt dat mensen jouw mening willen horen. Ik wil het niet horen dus ben stil. Of wat dacht je van mensen die altijd alles willen verbeteren, ook als ze niet eens aanwezig waren. Bemoei je er niet mee, en zorg eerst eens dat je gewoon op school bent in plaats van te twitteren tot midden in de nacht en je de volgende ochtend ziek te melden. Wat een fail.
Ik word er zo moedeloos van he, van dit soort mensen. Natuurlijk ben ik zelf niet perfect. Verre van zelfs. Ik praat té snel (ik ben namelijk wel van Tempo Team) en ik ben te makkelijk over te halen, ik ga van links naar rechts en af en toe eens rechtdoor, want zo bereik ik het doel ook allemaal prima. Hoe noem je dat? Flexibel? Nah, ik ben gewoon niet zo moeilijk met dit soort dingen.
Ik word er zo moedeloos van he, van dit soort mensen. Natuurlijk ben ik zelf niet perfect. Verre van zelfs. Ik praat té snel (ik ben namelijk wel van Tempo Team) en ik ben te makkelijk over te halen, ik ga van links naar rechts en af en toe eens rechtdoor, want zo bereik ik het doel ook allemaal prima. Hoe noem je dat? Flexibel? Nah, ik ben gewoon niet zo moeilijk met dit soort dingen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten