"Als ze net zo gretig is met een piemel als met een microfoon, dan is ze de mijne."
Het is een schitterende woensdagmiddag. Het schoolgebouw van de Fontys Hogeschool voor de Journalistiek wordt verlicht door goudkleurige zonnestralen. Alle eerstejaarsstudenten verzamelen zich in de aula, wachtend op de Commissaris van de Koningin. Als hij arriveert wordt het doodstil. Een heus gevoel van onwetendheid raast over de hoofdjes van de Sjaars. Behalve bij één.
Deze Sjaar, beter bekend als Octo, verplaatst zich gauw naar de eerste rij, zodat ze zoveel mogelijk informatie op kan nemen. Haar neus wijst subtiel omhoog en met samengeknepen oogjes kijkt ze naar de Commissaris. Er mogen vragen gesteld worden, en haar ogen beginnen te schitteren. Haar met boekwerk-doordrenkte hersencellen bereiden de naarste vragen voor. Haar hand schiet omhoog. Dit is het begin van de ondergang van dit gastcollege. Een zucht van lichte ergernis schalt door de volle aula. Het is zover. Een explosie op Twitter ontstaat. De harde "nee hè" vanuit de zaal wordt beantwoord met zacht gegrinnik. Maar Octo laat zich niet zomaar uit het veld slaan. Onverstoorbaar stelt ze haar vraag, maar de concentratie is weg.
Onze hersentjes voelen een losschietende connectiezenuw. Alle woorden van Octo gaan als een razende wind langs ons heen. De Commissaris van de Koningin rolt met zijn ogen en hij probeert haar af te wimpelen. Helaas, Octo lult hem er totaal uit. Het ongenoegen van de Sjaars wordt geuit op Twitter, in een inmiddels trending topic. #Octo is razend populair. Op Twitter wordt ondertussen ook afgeteld voor de volgende irritatieronde: "Drie, twee, een: zuchtwave!" Ook de #FHJ is populair deze middag. Hier en daar wordt gefluistert: "Daar moet een piemel in!"
Als voor haar vijfde vraag de microfoonpiemel in haar handen gedrukt wordt, wordt de verwachte vraag aan Octo gesteld: "Zal ik hem maar gewoon bij jou laten?" Haar laatste vraag mag ze, gelukkig, niet stellen. Het gastcollege wordt afgerond en alle Sjaars verlaten opgelucht de aula. Helaas met nog even weinig informatie als anderhalf uur geleden. Waar het vanmiddag over ging, dat weet alleen God. En totdat wij het weten, kijken we neer op onze notities van het eerste half uur. De rest is helaas in rook opgegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten