Je bent saai. Ja, jij. Ongelofelijk niet boeiend. En vaag, langdradig en slaapverwekkend. Gewoon doodsaai. Ik snap niet dat je iemand boeit. Als je begint, haak ik al af. Dat ligt niet aan mij. Ik wíl wel, maar het lukt me gewoon niet. Je bent vergelijkbaar met bejaardenseks: ze willen wel, maar het lukt ze gewoon niet. Allerlei hulpmiddelen worden ingezet, maar het haalt niets uit. En uiteindelijk zullen ze uitgeput in slaap vallen.
Zo gaat het ook bij jou. Ik heb van alles geprobeerd: energydrank, liters koffie en kilo's suiker, alles om maar een beetje energie te krijgen voor jou, maar helaas: geen resultaat. Je blijft saai. Niets aan jou boeit me. Je eerste woorden laten me gapen, en aan het eind van de zin weet ik al niet meer wat het eerste woord was. Ja, zo erg is het. Je overtreedt ook de belangrijkste regel: je zou namelijk vanaf het begin moeten boeien. Ik kom onmogelijk door je heen. Je bent echt nog saaier dan doodsaai. Ik hoop dat ze je snel, heel snel, van de boekenlijst halen, Journalistieke cultuur in Nederland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten